Teraryum’un Tohumları: Bir Babanın Endişesinden Distopik Bir Evrene
Her kitabın bir doğum sancısı vardır ama Teraryum ’un ilk kıvılcımı gerçekten de bir doğumla başladı. Bundan tam 14 yıl önce, kızım henüz birkaç günlükken, ilk kez baba olmanın verdiği o yoğun mutlulukla karışık "Onu bu dünyada nasıl koruyacağım?" endişesi içindeydim. Hastalıklar, dondurucu soğuklar, doğanın sert koşulları... Onu korumam gereken bir sürü dış etken… Yeni doğan bebeklerin vücudundaki o incecik, geçici tüyleri bilirsiniz; uyuyan kızımın üzerine eğildiğimde o tüylerin hafifçe uçuştuğunu gördüm. O an gözümde bir ceylan yavrusu belirdi. Tamam, pek çok açıdan kırılgan ve bir sürü başka tehlikeye açık ama onun yetenekleri bir bebekte olsa bir sürü avantaj sağlardı. En azından üşümez, katı gıdaya daha hızlı geçer, doğar doğmaz yürümeye başlar vs. Bu düşünce peşinden bir soruyu getirdi; “ Peki, insan ve hayvan melezlemesi mümkün olsaydı ortaya ne çıkardı?" O gün başlayan bu "transgen insan" fikri, önce kısa bir öyküye dönüştü. İsterseniz o öyküyü...